هدف از این تحقیق بررسی و مقایسه عملکرد روش های مختلف رنگ همانندی می باشد. روش های بررسی شده در این تحقیق شامل رنگ همانندی بر اساس حدس اولیه آلن و روش تکرار بر اساس معادله اختلاف رنگ CIELAB (روش های کالریمتری) می باشد. علاوه بر این، روش های اسپکتروفوتومتری همچون روش حداقل مربعات مک گینس، روش تکرار، روش تکرار وزن داده شده و رنگ همانندی اسپکتروفوتومتری با استفاده از مقادیر محرکه رنگ پایه نیز مورد بررسی قرار گرفتند. با به کارگیری نسخه های متفاوت از مواد رنگزا، تعداد 165 نمونه مورد رنگرزی قرار گرفتند. جهت بررسی میزان موفقیت هر یک از روش های مذکور در تخمین این 165 نمونه، برای هر روش مواردی همچون اختلاف رنگ و اندیس متامریزم مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت جهت بررسی عملی، پیشگویی های انجام شده توسط برخی از این روش ها در مورد 24 نسخه از 165 نسخه رنگرزی شدند که نتایج حاصله هم راستا و موید نتایج تئوری بوده و نشان دهنده برتری نسبی روش رنگ همانندی اسپکتروفوتومتریک با استفاده از مقادیر محرک رنگ پایه می باشد.

اسپکتروگرام بر اساس تبدیل فوریه پنجره شده متداول ترین روش تحلیل زمان - فرکانس است که هنگام آنالیز سیگنال های غیرایستا با محدودیت رزولوشن مواجه است. توزیع ویگنرویل در هر دو حوزه زمان و فرکانس رزولوشن ماکزیمم دارد اما وجود ترم های تداخلی، بکارگیری این توزیع را محدود کرده است. توزیع MP بر اساس اتم های گوسی اولا همواره مثبت است، ترم تداخلی نداشته، و رزولوشن مناسب دارد. در این مقاله نشان داده ایم که علاوه بر ویژگی های گفته شده که برتری این روش آنالیز را نسبت به دو روش مذکور روشن می کند، توزیع زمان - فرکانس بر اساس تجزیه وفقی سیگنال در مقابل نویز افزوده شده به سیگنال نیز مقاوم است. مقاومت در برابر نویز از ویژگی های ذاتی این توزیع است. به عبارت دیگر بدون پرداخت هزینه و تنها با محدود کردن تعداد مراحل تکرار الگوریتم تجزیه وفقی موفق به حذف و یا کاهش نویز می شویم. علیرغم آنکه توزیع MP بر اساس اتم های گوسی همواره مثبت است و رزولوشن مناسبی دارد، اما از توزیع زمان - فرکانس بدست آمده نمی توان کناری زمانی و کناری فرکانسی را بدرستی استخراج نمود. در این مقاله نشان داده شده است که با بکارگیری تکنیک MCE با استفاده از توزیع MP بعنوان تابع توزیع مثبت اولیه، می توان به توزیع زمان - فرکانس جدیدی رسید که از یک طرف حداکثر شباهت را به توزیع MP داشته باشد و از طرف دیگر مقادیر درستی برای کناری زمانی و فرکانسی از آن استخراج شوند.

سابقه و هدف: با توجه به اینکه یکی از سخت ترین کارها در دندانپزشکی ترمیمی هماهنگ کردن دقیق رنگ دندان با ترمیم می باشد، هدف اصلی از این مطالعه تعیین توانایی انتخاب رنگ دانشجویان دندانپزشکی یزد در آذر سال 83 بود.مواد و روشها: این مطالعه توصیفی بر روی 127 نفر از دانشجویان بالینی دانشکده دندانپزشکی یزد انجام شد. متغیرهای مورد بررسی در این مطالعه شامل سن، جنس، سابقه استفاده از عینک و لنز و سال ورود به دانشگاه بودند. در این مطالعه به کمک کامپوزیت هلیومولار راهنمای رنگ (Shade guide) باتنوع 16 رنگ ساخته شد. برای انتخاب موارد آزمون از 6 رنگ همان کامپوزیت و به طور تصادفی نمونه هایی ساخته شدند. در شرایط نوری یکسان از دانشجویان خواسته شد که مشابه 6 رنگ آزمون را که از بین 16 نمونه راهنمای رنگ (Shade guide) شناسایی کنند. نتایج توسط آزمون آماری t، آنالیز واریانس و LSD مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: میانگین تشخیص صحیح تمام رنگ های آزمون در گروه سنی 29-20 سال و 39-30 سال اختلاف معنی داری نداشت. میانگین تشخیص صحیح تمام رنگ ها در گروه آقایان با خانمها 3.91 بود که تفاوت معنی داری نداشت. میانگین تشخیص صحیح تمام رنگ ها در افرادی که سابقه استفاده از عینک یا لنز نداشتند با دیگران تفاوت آماری معنی دار داشت (P=0.023). میانگین تشخیص صحیح تمام رنگ ها بین ورودی های مختلف اختلاف معنی داری داشت (P=0.016).نتیجه گیری: در این مطالعه انتخاب صحیح رنگ به سن و جنس افراد وابسته نبود ولی در گروهی از افراد که از عینک فتوکرومیک یا لنز استفاده می کردند، تعیین و انتخاب رنگ به میزان معنی داری ضعیف تر از سایرین بود.

مقدمه: یکی از فاکتورهای مهم در موفقیت ایمپلنت های دندانی تطابق لبه ای رستوریشن و اباتمنت است. در این مطالعه سعی شد تا دو فاکتور مهم هماهنگی رنگ و تطابق در رستوریشن هائی که به طور معمول برای بازسازی با ایمپلنت استفاده می شوند سنجیده شود.مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی 20 روکش Cercon ساخته شده با تکنیکCAD/CAM (گروه 1)، 20 روکش تمام سرامیکIPS e.max (گروه 2) و 20 روکش چینی فلز با آلیاژ غیرقیمتی (گروه 3) بر روی مدل فانتوم، ساخته شدند. جهت تعیین تطابق لبه ای و داخلی روکش ها از روش سیلیکون رپلیکا استفاده شد. جهت ارزیابی هماهنگی رنگ روکش ها با رنگ مرجع (نمونه رنگA2 از راهنمای رنگ کلاسیک ویتا) از روش های بصری و دستگاه Shade pilot استفاده شد. جهت آنالیز آماری داده ها از آزمون هایANOVA ،Tukey HSD و Paired t test استفاده شد (a=0.05).یافته ها: بین فاصله داخلی گروه های مورد مطالعه تفاوت معنی دار آماری وجود نداشت (Pvalue=0.1) کمترین فاصله لبه ای مربوط به روکش های سرکان (86.07mµ) و بیشترین فاصله لبه ای مربوط به گروه IPS e.max(102mµ) بود. گروه 2 و 3 از این نظر اختلاف آماری معنی دار نداشتند (Pvalue=0.916). بهترین نتیجه ارزیابی بصری و دستگاهی گروه ها، مربوط به گروه 1 بود ولی دو گروه دیگر تفاوت معنی دار آماری نداشتند (Pvalue=0.239 و Pvalue=0.872). ارزیابی دستگاهی روکش ها زمانی که متکی بر اباتمنت نبودند تاثیر رنگ اباتمنت فلزی را بر گروه 1 و 2 نشان داد. میانگین DE به دست آمده از روش ارزیابی دستگاهی رنگ برای روکش های متکی بر اباتمنت تیتانیومی در گروه 1 (2.6) بود که با میانگین DE به دست آمده برای گروه 2 (3.3) و همچنین با میانگین گروه 3 (3.6) تفاوت آماری معنی دار داشت (Pvalue=0.044 و Pvalue=0.012). ولی بین میانگین DE حاصل از روش ارزیابی دستگاهی رنگ برای روکش های متکی بر اباتمنت تیتانیومی گروه 2 و 3 تفاوت آماری معنی دار نبود (Pvalue=0.872).